ความคิดนี่แหละคือ”เหตุแห่งทุกข์”

เหมือนหลวงตาเคยพูด
คนใดที่พูดเท็จได้..จะไม่ทำบาปไม่มี
เพราะเขาได้โกหก ทำลายตัวเอง
ทำลายความเป็นคนของตัวเองลง
นั่นแหละคือ คนที่พูดเท็จ พูดโกหก
.
หลวงตาเคยพูดเลย เค้าด่าเราก็ไม่เจ็บ
เพราะเขาไม่ได้ตี เพราะเรามีศีล
ความอาจหาญในศีลเนี่ยแหละ
เขาตีเราก็ไม่ตาย เพราะเรามีศีล
เขาฆ่าเราก็ไม่กลัว เพราะเรามีศีล
นี่คือความอาจหาญของศีล
.
ศีลคือตัวเรา คือใจเรา ถ้าคนไม่มีศีล
มันก็ต่ำกว่าความเป็นคน สิ้นแห่งความเป็นคน
เพราะศีลคือตัวบ่งบอกความเป็นมนุษย์
หลวงตาเคยพูดตลอดว่าศีลนี้คือใจเรา
เมื่อเราทำลายใจเรา เราก็ทำลายศีล เห็นไหม
.
คนโกหกเนี่ย อย่าลืมนะ!
เหมือนโกหกเมีย เพราะความกลัว ใช่ไหม?
กลัวเขารู้ แล้วมึงไปนอนน่ะ มึงสะดุ้งไหม? มึงก็ทุกข์สิ
มึงได้ทำลายศีลไปแล้ว ทำลายความศรัทธาไปแล้ว
แม้แต่ตัวเองก็ไม่ศรัทธาแล้วทีเนี้ย.. .
.
พอโกหกเขามากๆๆ ก็กลายเป็นคนโกหก
ก็ทำลายตัวเองไปเรื่อยๆ จำไว้
ถ้าพูดโกหกแล้วเนี่ยนะ ถึงมึงจะพูดความจริง
คำพูดของมึงก็จะถูกสงสัยไปตลอดชีวิตแหละ
การกระทำมึงด้วย . . .
.
สีเลนะ สุคะติง ยันติ ศีลนำไปสู่ความสุข
สีเลนะ โภคะสัมปะทา ศีลนำไปสู่โภคะทรัพย์
ถ้าเรามีศีลมีสัจจะ เราก็หาทรัพย์ได้ ใครๆก็นับถือ
สีเลนะ นิพพุติง ยันติ ศีลนำไปสู่นิพพาน
.
เพราะฉะนั้น ใจถ้าขาดศีลแล้วนะ โอ้ยยยย นะ…
ทุกวันนี้เห็นไหม? มันกลายเป็นสัตว์แล้วคน
ไม่ได้ธรรมดานะตัวนี้ ความกตัญญูก็ไม่มี
ความกตัญญู ไม่ใช่หน้าที่นะ
จริงไหม..ที่จะบังคับทำ มันทำเกิดจากใจ ไม่ใช่หรอ
มันไม่ใช่หน้าที่นะ มันต้องเกิดจากจิตใจสำนึกเรา
.
จะไปคิดว่า ความกตัญญูคือหน้าที่..
ถ้าพื้นฐานของใจ ไม่มีความกตัญญูกตเวที แล้วเนี่ย
แล้วจะอยู่กันยังไงล่ะ
.
หน้าที่ของพ่อแม่ ก็ไม่ใช่บังคับนะ
เค้าก็ทำหน้าที่ไม่ใช่หรอ..เลี้ยงดูบุตร
เพราะเค้ามีความเอ็นดู มีความปรารถนาดี ไม่ใช่หรอ
แต่หน้าที่ของลูกเนี่ย ไม่ได้บังคับ
มันต้องเกิดจากจิตจากใจเอง ไม่ใช่หรอ
ที่จะรู้คุณ จริงไหม? ..
.
เพราะฉะนั้น ความกตัญญูมันไม่ใช่หน้าที่
จะมาเรียกร้องอะไรล่ะ
เรียกร้องอยากให้คนดีหรือไง ตัวเองดียังล่ะ?
.
ต่างคน ต่างทำความดี เป็นคนดี
ไม่ต้องไปเรียกร้องหรอก มันก็ดีหมดแหละ
ต้องเริ่มต้นจากที่ตัวเราไม่ใช่หรอ ..
.
แม้แต่ความยุติธรรมก็ตาม มันยุติที่เราไม่ใช่หรอ?
ต่างคนก็ต่างมีความยุติธรรม มันก็ยุติธรรมทั้งประเทศนั่นแหละ
ไม่ใช่อยากให้คนอื่นยุติธรรม .. จริงมั้ยล่ะ?
.
มันต้องเริ่มจากจุดเล็กๆของตัวเราของใจเรานี่แหละ
ธรรมะมันเป็นอย่างนั้นนะ..
.
หลวงตาเคยพูดเลย..พุทธะ หรือ ธรรมะต่างๆ
ไม่ได้เกี่ยวกับความศรัทธาหรือไม่ศรัทธา
ไม่ได้เกี่ยวกับศาสนาเลย ถ้าพูดถึง เพราะทุกข์มันมีอยู่
ไม่ว่าจะอยู่ซอกไหนในโลก .. .
ทุกข์มันมีอยู่ ก็ต้องมีธรรมอยู่
พุทธะมันมีอยู่กับทุกคนนั่นแหละ
คุณจะนับถือไม่นับถือ มันก็มีอยู่ไม่ใช่หรอ?
.
เพราะฉะนั้นต้องมองลงสู่หัวใจตัวเอง
จะรู้เลยเลยล่ะถ้าเรารู้จักหัวใจเรา
จะรู้ว่านรก หรือสวรรค์ เราสร้างเองทั้งนั้นแหละ
เพราะทุกข์มันอยู่ที่ใจเรา ไม่ใช่หรอ?
หมายเหตุอยู่ตรงนี้ ..
*คนไหนทุกข์ คนนั้นต้องดับเอง ไม่ใช่หรอ?
.
ความอิจฉาริษยา ความโกรธ ความอะไรเนี่ย
มันเต็มหัวใจ เผาตัวเองอยู่เรื่อยๆ
ไม่รู้อะไรเป็นอะไรแล้วตอนนี้ มั่วกันหมดแหละ
เพราะอะไร..เมื่อใจขาดศีล ขาดธรรม
ก็ต้องขาดกฎ ขาดระเบียบ เห็นไหม? เหมือนรถที่ขาดเบรกอ่ะ
ชนมั่วไปหมดแหละ หลงว่าตัวเองดี ตัวเองถูกทั้งนั้นแหละ
.
เหมือนคนอยากให้คนเคารพสิทธิของตัวเอง
แต่ตัวเองกลับไปเรียกร้องข้างนอก
ให้คนข้างนอกมาเคารพตัวเอง
แล้วตัวเอง ทำไมไม่เคารพคนอื่นเค้ามั่งล่ะ?
ดูดีๆนะ .. มันต้องเริ่มจากเราไม่ใช่หรอ จริงไหม?
.
เพราะฉะนั้นอย่าไปสนใจเลย
สนใจใจตัวเอง ต่างคนต่างรักษาตัวเอง
เรารักษาใจเรา รักษาตัวเรา มันก็รักษาคนอื่นไหม..
เหมือนกับรักษาโรคไหม
.
คุณธรรมค้ำจุนโลก รู้ไหม?
โลกก็คือคนเนี่ยแหละ
เหมือนกับคนมาเถียงหลวงตาว่า
โลกคืออะไรหลวงตา
หลวงตาว่าโลกคืออารมณ์ ..
หลงอารมณ์ ก็หลงโลก
.
โลกะ โลกี เนี่ย..เป็นอารมณ์ไหมล่ะ?
โลกียะเนี่ยก็ โลก ก็อารมณ์ไง
เดี๋ยวนี้มันเป็นทาสของอารมณ์ ไม่ใช่หรอ
เกาะแกะก็ยิงกัน ฆ่ากัน
.
มันมีแต่ธรรมโอสถเท่านั้นแหละ
นำศีลนำธรรมกลับมา..
แล้วมันจะได้ชะลอความโกรธ
มันจะได้เกิดปัญญา ไม่ใช่เกิดอารมณ์
.
มันเป็นทาสของอารมณ์ เห็นไหม?
ถ้ามีสติเนี่ย มันก็เหมือนมีเบรกไง
ตอนนี้มันขาดสติ.. มีไหมสติ?
มี แต่มีน้อยมาก มันไม่ทันไง เลยเป็นทาสของอารมณ์..
.
(บทความถอดจากไลฟ์สด #หลวงตาสินทรัพย์ ค่ำวันที่ 24 ก.ค. 66)

#พระสิ้นคิด
#LuangTa
#วัดป่าบ่อน้ำพระอินทร์